در اين وبلاگ از روزمرگيها،ذهنيات،خاطرات،عقايد،علايق و نفرتهايم خواهم نوشت.اين وبلاگ براي من مثل دفترچه خاطرات است نه شايد بيشتر از دفترچه خاطرات معمولي . پس از اينكه سالها (تقريبا از شروع وبلاگ نويسي)بسياري از وبلاگها را به صورت مداوم و روزانه می خواندم و خیلی از روزمرگیهاي نويسندگانشان را تعقیب می کردم ، به خودم جرات دادم تا به جاي كاغذ نوشتهها و يادداشتهايم را بر روي اينترنت منتشر كنم . اين وبلاگ را شديدا دوست دارم، برايم يك مامن است، يك خانه… می خواهم اینجا خود، خودم باشم . یکی از آشنایانی كه مرا مي شناسد و هر از گاهي يادداشتهاي اين وبلاگ را مي خواند خانم همسر است – دوست داشتم او هم گاهي از ذهنيات و عقايدش در دنياي مجازي چيزي مي نوشت- به نظرم سكوت (كه من هم گاهي به آن مبتلا مي شوم)بزرگترين دشمن روابط آدمهاست ! اوايل خيلي برايم مهم بود كه هيچكس در دنياي واقعي آدرس اينجا را نداند،فكر ميكردم اينطور راحت تر و بدون سانسور هر چه را كه ميخواهم مينويسم و لازم نيست به خيلي چيزهاي ديگر فكر كنم اما حالا ديگر به آن شدت فكر نميكنم، لازم نيست نگران چيزي باشم به هرحال اينها عقايد و ذهنيات من است. فكر ميكنم كاش همه آدمهاي دنياي واقعي وبلاگ داشتند !
ضمن احترام به عقايد تمام انسانها ، مطالب اين وبلاگ تنها عقايد شخصي من بوده كه ممكن است در طي روزهاي عمر تغيير كند ، اصلاح و يا تكميل شود .
